Μυοσκελετικές Παθήσεις

Μυοσκελετικές Παθήσεις

Εκτός από τις μετατραυματικές και μετεγχειρητικές καταστάσεις, ένα μεγάλο κεφάλαιο που απασχολεί τη φυσικοθεραπεία είναι οι οξείες ή χρόνιες μυοσκελετικές παθήσεις που σχετίζονται με την εκφύλιση των ιστών ή τον επαναλαμβανόμενο μικροτραυματισμό τους. Τέτοιες είναι για παράδειγμα η οστεοαρθρίτιδα των περιφερικών αλλά και των αρθρώσεων της σπονδυλικής στήλης, οι τενοντοπάθειες, η εκφύλιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου ή των μηνίσκων.

Μπορεί η φυσικοθεραπεία να θεραπεύσει ή να βοηθήσει την 

οστεοαρθρίτιδα?

      Η οστεοαρθρίτιδα είναι μια εκφυλιστική χρόνια νόσος που δεν μπορεί να θεραπευτεί με τη φυσικοθεραπεία, μπορεί όμως αυτή να βοηθήσει στο να μειωθούν τα συμπτώματά της και να επιβραδύνει την εξέλιξη της. Τα κύρια συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας είναι ο πόνος, η πρωινή δυσκαμψία, ο περιορισμός της κίνησης και πιθανόν οίδημα, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν σημαντικού βαθμού δυσλειτουργία στην καθημερινότητα του πάσχοντος.

Ξεκινώντας εγκαίρως τη φυσικοθεραπεία, μπορούμε να μειώσουμε σημαντικά τα συμπτώματα που υπάρχουν και να επιβραδύνουμε σε σημαντικό βαθμό την εξέλιξη της νόσου. Χρησιμοποιώντας αρχικά αναλγητικά μέσα για τη μείωση του πόνου, μπορούμε να προχωρήσουμε σε κινητοποίηση των  αρθρώσεων και τελικά σε ενδυνάμωση, η οποία είναι και το ζητούμενο για να μπορέσει ο ασθενής να επιστρέψει στις δραστηριότητες του.

Τενοντοπάθεια?

Οι τενοντοπάθειες είναι καταστάσεις που αφορούν ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού διαφόρων ηλικιών και σχετίζονται επίσης με εκφύλιση και επαναλαμβανόμενους τραυματισμούς των τενόντων. Οι τένοντες είναι η συνέχεια των μυών , μέσω των οποίων αυτοί καταφύονται στα οστά για να προκαλέσουν την κίνηση. Αποτελούνται κυρίως από συνδετικό ιστό ο οποίος είναι κατασκευασμένος να δέχεται φορτία. Φυσιολογικά έχουν μεγάλη αντοχή στη φόρτιση συχνά όμως για διάφορους λόγους (παθήσεις, φάρμακα, υπέρχρηση), μπορεί να υπάρξει αλλαγή στη δομή του τένοντα η οποία εμποδίζει τη βέλτιστη απόδοση του και επιπλέον να δημιουργηθεί φλεγμονή τοπικά επομένως να υπάρχει πόνος και περιορισμός στην κίνηση. Συχνές τενοντοπάθειες είναι αυτές του υπερακανθίου ή γενικότερα του στροφικού πετάλλου του ώμου, του αχιλλείου, αλλά γενικά οποιοσδήποτε τένοντας του σώματος μπορεί να παρουσιάσει δυσλειτουργία.

Σε αυτές τις περιπτώσεις ανάλλογα με τη βαρύτητα και την οξύτητα των συμπτωμάτων μπορεί ο θεράπων ιατρός να συνταγογραφήσει την κατάλληλη φαρμακευτική θεραπεία (ξεκούραση, αντιφλεγμονώδη, αν ενδείκνυται PRP), σε κάθε περίπτωση όμως η φυσικοθεραπεία είναι απαραίτητη γιατι με αυτή θα δοθούν μέσω της άσκησης οι κατάλληλες μηχανικές φορτίσεις στον τένοντα για να μπορέσει να επουλωθεί σωστά.

τις βλάβες του μεσοσπονδύλιου δίσκου?

Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος είναι ένας ινοχόνδρινος δίσκος που βρίσκεται μεταξύ των σπονδύλων και ο ρόλος του είναι να απορροφάει τους κραδασμούς, αλλά και σα σύνδεσμος μεταξύ των σπονδύλων, δίνοντας στη σπονδυλική στήλη σταθερότητα μαζί με κινητικότητα. 

Οι βλάβες που αφορούν το δίσκο είναι κυρίως κάποια κήλη ή η αποπλάτυνση αυτού , η οποία προκαλεί  πιεστικά φαινόμενα στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης και μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο τοπικά, αλλά και περιφερικά στην πορεία του νεύρου αν αυτό πιέζεται. Και σε αυτή την περίπτωση συνήθως η θεραπεία είναι συντηρητική με στόχο τη μείωση του πόνου, του μυϊκού σπασμού και την ενδυνάμωση των μυών της σπονδυλική στήλης.

Τις βλάβες των μηνίσκων?

Οι μηνίσκοι είναι δομικά στοιχεία της άρθρωσης του γόνατος, έχουν ινοχόνδρινη σύσταση , σχήμα μισοφέγγαρου, φέρνουν σε καλύτερη επαφή το μηριαίο οστό και την κνήμη και ο ρόλος τους είναι πολύ σημαντικός στην απορρόφηση των κραδασμών και τη σταθερότητα της άρθρωσης. Υπάρχουν περιπτώσεις που η βλάβη του μηνίσκου πρεπει να αντιμετωπιστεί χειρουργικά γιατί αλλιώς μπορεί να οδηγήσει σε χρόνια φλεγμονή και πρόωρη αρθρίτιδα, αν όμως η εκλογή θεραπείας είναι η συντηρητική, η φυσικοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει με τα φυσικά μέσα, τις κατάλληλες ασκήσεις και την κινητοποίηση της άρθρωσης στη μείωση των συμπτωμάτων και την επαναφορά της τροχιάς κίνησης.